1. شهید چمران، که مدتها در جنبشهای انقلابی و سیاسی کشورهای اسلامی حضور فعال داشته، در یک سخنرانی مفصل پیش از خطبه نماز جمعه تهران در ابتدای سال 1359 (اینجا) از آرایش گسترده غربیها در برساخت احزاب ناسیونالیست عرب، به رهبری مسیحیان تندرو (مانند حزب بعث) پرده برداشت.
2. ریچارد رورتی، بزرگترین فیلسوف پراگماتیست معاصر (استاد فقید استنفورد که پشتیبانی تئوریک و فنی و فلسفی اقدامات آمریکا را انجام میداده، در سفر دههٔ 1370 به ایران، تنها راه مقابله با «اسلامیت» را، اتحاد مخالفان (لائیک و اپو و سلطنتطلب و منافق و قومگرا و…) حول «ملیت» دانسته است. وی گفته بود: “در کشورهایی چون جمهوری اسلامی ایران که حکومت در اختیار مذهبیها قرار دارد، نیروهای سکولار برای مقابله با کسانی که سعی دارند مذهب را به وجه مشترک جامعه تبدیل کنند، چارهای بجز جستجوی مخرج مشترکهای دیگری بر پایه ملیگرایی ندارند، زیرا نسبتگرایی و گذشت از ریشههای ملی هرگز نخواهند توانست در مقابل مذهبگرایی قد علم کنند.” (منبع).
3. یک اندیشکده اسرائیلی، در سال 2017، در سندی بیان کرده غربیها دوگانهٔ «اسلام – ملیگرایی» در ایران را لااقل از زمان قاجار پی گرفتهاند (منبع محفوظ).
نبرد ایران و غرب، نبرد دو تمدن و دو گفتمان معرفتی است.
انتهای پیام/
